Runner's knee

Wat is runner's knee?

Runner's knee, of het iliotibiaal-bandsyndroom (ITBS), is een overbelasting aan de buitenkant van de knie. Het gaat om de plek waar de iliotibiale band langs de buitenste knobbel van het dijbeen loopt. Hoe de klacht precies ontstaat, is niet helemaal bekend. Lang werd gedacht dat de band over het bot heen en weer schuurt; vermoedelijk gaat het eerder om druk op het gevoelige weefsel tussen de band en het bot.

De iliotibiale band, ook wel tractus iliotibialis, is een lange, stevige strook bindweefsel aan de buitenkant van het bovenbeen. Bovenaan gaan spieren van de heup en de bil erin over: de grote bilspier en de spanner van de dijbeenschede, een kleine spier aan de voor- en buitenkant van de heup. Onderaan hecht de band vast aan de buitenkant van het scheenbeen, net onder de knie.

Hoe voelt runner's knee?

Mensen met runner's knee merken bijvoorbeeld:

• een stekende of brandende pijn aan de buitenkant van de knie;
• pijn die na een bepaalde afstand of tijd hardlopen of fietsen opkomt;
• meer pijn bij heuvelaf lopen of traplopen naar beneden;
• een gevoelige plek aan de buitenkant van de knie als u erop drukt.

Pijn op een andere plek in de knie, zwelling of een knie die op slot schiet of doorzakt, kan ook een andere oorzaak hebben. Daar let ik bij het eerste onderzoek op.

Wat doet de iliotibiale band?

De iliotibiale band verbindt het bekken met het onderbeen, langs de buitenkant van de heup en de knie. Bij elke stap staat u een moment op één been. De bilspieren houden het bekken dan recht, en de grote bilspier en de spanner van de dijbeenschede geven via de band het been aan de buitenkant stevigheid, van de heup tot onder de knie. De band werkt daarbij als een veer: als de voet landt en de knie iets buigt, komt hij op spanning en vangt hij mee op, en bij het afzetten geeft hij die spanning weer terug. Zo werken het bekken, de heup en de knie via de band bij elke stap samen, en draagt de band bij aan de stabiliteit van het been aan de buitenkant.

De knie als schakel in de keten

Bij elke stap vangt de knie de landing op, tussen de heup en de voet. Als de voet landt, buigt de knie iets, houden de bilspieren het bekken recht en komt de iliotibiale band aan de buitenkant van het been op spanning; bij het afzetten strekt het been zich weer. Zo werken voet, enkel, knie, heup en bekken bij elke stap samen, en merkt de knie wat er boven en onder gebeurt. Houden de bilspieren het bekken minder goed recht, dan kan de band bij elke stap meer moeten bijsturen. Hetzelfde kan gebeuren als de heup minder ver draait of strekt, als de enkel minder ver beweegt, bijvoorbeeld na een oude verstuiking, of als de voet de landing anders opvangt. In al die gevallen kan de buitenkant van de knie anders of zwaarder belast worden. Zo kan een klacht aan de buitenkant van de knie samenhangen met wat er elders in het been gebeurt.

Ook via bloedvaten en zenuwen hangt de knie samen met de rest van het lichaam. Bloedvaten voeren zuurstof en voedingsstoffen aan naar de band, het bot en de spieren rond de knie, en de zenuwen die de spieren van heup en been aansturen, komen uit de onderrug.

Hoe botten, spieren, pezen, bloedvaten en zenuwen samenwerken, leest u bij het lichaam als keten.

Wat kan meespelen bij runner's knee?

Bij runner's knee kijk ik naar meerdere lagen. Het kan gaan om een overbelasting aan de buitenkant van de knie zelf. Maar de reden van die overbelasting kan ook in de heup, het bekken, de onderrug, de enkel of de voet liggen. Wat kan meespelen is bijvoorbeeld:

• een sport waarin de knie steeds dezelfde beweging maakt, zoals hardlopen, fietsen of wandelen; meer daarover leest u bij het ontstaan van een sportblessure;
• een verandering in belasting, bijvoorbeeld meer heuvels, een schuine ondergrond, andere schoenen of meer kilometers dan u gewend bent;
• een oude blessure aan voet, enkel, knie of heup;
• een heup, bekken of enkel die minder soepel beweegt.

De plek waar het pijn doet, is niet altijd de plek waar het probleem begint. Waar het bij u vandaan komt, verschilt per persoon en kan ik pas zeggen na onderzoek.

Hoe ik als osteopaat runner's knee onderzoek en behandel

Ik begin met een gesprek over uw klachten: waar en wanneer u de pijn merkt, welke sport u doet, en wat uw lichaam eerder heeft meegemaakt, zoals een verstuiking, een blessure of een operatie.

Daarna onderzoek ik met mijn handen het hele lichaam. Ik kijk naar de beweeglijkheid van de knie, het dijbeen en het onderbeen, de heup, het bekken en de onderrug, en daaronder de enkel en de voet, en naar de gebieden waar de zenuwen en bloedvaten van het been doorheen lopen.

Ik kijk of er een biomechanische oorzaak is voor de overbelasting aan de buitenkant van uw knie, en ga op zoek naar de schakels in de keten die daarbij meespelen. Met manuele technieken optimaliseer ik de samenwerking tussen spieren, pezen, botten, banden, gewrichten, zenuwen en bloedvaten. Door de oorzaak van de overbelasting aan te pakken, is het mogelijk dat de klachten herstellen en ook wegblijven. Waar nodig krijgt u persoonlijk advies, afgestemd op wat ik bij u zie.

U heeft geen verwijzing nodig. Twijfelt u over uw klachten, overleg dan met uw huisarts.